อดีตและความทรงจำ มันคือเหตุการณ์ที่ผ่านมาแล้ว แต่ทำไมก็ไม่รู้นะ แต่ผมเป็นคนที่ชอบฝังตัวอยู่กับอดีต ทำไมหน่ะเหรอ ก็เพราะบางความทรงจำมันเป็นสิ่งที่เราไม่สมควรจะลืม มันสมควรจะอยู่กับเรา แต่สิ่งที่เป็นความทรงจำนั้น มันชอบส่งผลกับตัวตนของเราในปัจจุบัน บางความทรงจำก็ทำให้เราอดยิ้มไม่ได้ บางความทรงจำก็ทำให้เราเสียน้ำตา และบางความทรงจำอาจจะทำให้คนบางคนปิดกั้นตัวตนของเค้าไปตลอดกาลเลยก็มี

=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=

หญิงสาวในชุดดำคนหนึ่งเดินเข้ามาในพิธีศพของชายที่เธอรัก ตอนนี้ไม่รู้ว่าในใจเธอจะสับสนขนาดใหน เธอถือกระดาษแผ่นเล็กๆที่ข้างในมีข้อความจากชายหนุ่มที่จากไป

"สิ่งที่ผมตัดสินใจ ไม่รู้ว่าถูกหรือผิด แต่วันนี้ผมจากไป ก็ขอแค่ให้ผมจากไป ผมคืนหัวใจให้คุณ ขอให้คุณมีความสุขหลังจากนี้ อย่ายึดติดอยู่กับผม ผมคงรับไม่ไหวถ้าเห็นคุณเป็นทุกข์ เพราะผม"

กี่แสนหยดน้ำตาที่เธอหลั่งริน เธอหยิบปากกา แล้วเขียนตอบลงบนอีกด้านของจดหมาย

"คุณตัดสินใจผิดที่รัก ถึงคุณจะเป็นอยู่หรือตายจาก ฉันก็ยังรักคุณ ไม่เปลี่ยนแปลง"

เธอวางจดหมายแผ่นนั้นลงไปในหลุมศพ

เธอไม่รู้หรอกว่าทำไม แฟนหนุ่มถึงเปลี่ยนไป เธอไม่รู้หรอกว่าทำไมชายหนุ่มถึงไม่อยากให้เธอยึดติดกับตัวเค้า เธอไม่รู้หรอกว่าทำไมชายหนุ่มถึกปิดบังเรื่องนี้
แต่สิ่งที่เธอรู้และอยากให้เป็น คือการอยู่กับชายหนุ่มที่เธอรักถึงแม้ว่าชายคนนี้จะจากเธอไป เธอก็อยากจะขอมีความทรงจำที่ดีๆของเขาและเธออยากให้เค้ามีช่วงเวลาดีดีก่อนตาย

"คนตาย ตายไปแล้ว ถึงเขาจะรับรู้แต่เค้าก็ทำอะไรไม่ได้ คนเป็นต่างหาก คนเป็นหลังจากนี้เค้าจะเป็นอย่างไร เค้าจะอยู่อย่างไร เค้าจะเปลี่ยนไปแค่ไหน นี่สิคือสิ่งที่คนกำลังจะตายต้องคิด และต้องคิดให้รอบคอบ เพราะยิ่งเราสำคัญกับเขามากเท่าไหร่ ตอนเราจากไป เขาก็ต้องใช้เวลาทำใจและเสียใจมากขึ้นเท่านั้น"

 

 คำถามที่คนมีคู่ต้องมานั่งขบคิดมันมีอะไรไม่มากหรอก  การพลัดพราก

ถ้าเราอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขจนคนใดคนหนึ่งจากไป แต่มันจะดีหรือเปล่าเพราะมันเหมือนกับว่าเป็นการผูกมัดอีกฝ่ายให้จมดิ่งไปกับเรา บางครั้งอีกฝ่ายอาจจะปิดกั้นหัวใจ ปิดกั้นตัวเอง จมอยู่กับความทุกข์เพราะว่าเวลาแห่งความสุขนั้นหมดลง เราจะคอยคิดถึงแต่อดีตในวันที่มีเรา จนเราไม่สามารถมองเห็นทางข้างหน้า หลายๆคู่ยอมที่จะเสี่ยง ยอมที่จะจากกันแบบมีความสุข แต่สุดท้ายคนที่อยู่ก็หาความสุขแทบจะไม่มี

หรือ

ยอมจากกันวันนี้เพราะยังไงเราก็ต้องจากไปในอีกไม่นานแล้ว ยอมเสียเวลาที่เป็นความสุขสักช่วงหนึ่งให้ขาดหายไป ให้คนอยู่ตัดใจและไปพบกับสิ่งใหม่ที่ดีกว่า แต่ถ้าทำแบบนี้คนที่เจ็บที่สุดก็คือเรา ? เราจะยอมทำใจได้เหรอ ที่จะทำลายความรักที่สั่งสมกันมา จะยอมทำลายช่วงเวลาที่ผ่านอุปสรรคต่างๆมาด้วยกัน ช่วงเวลาเหล่านี้ค่าของมันคงจะหมดลง และเราก็กลับมาอ้างว้าง เหมือนเดิม